Juist omdat het verhaal nog steeds alle kanten op kan blijft het zeker voor dit moment heel belangrijk dat gesprekken goed, eerlijk en open worden gevoerd. Niet alle argumenten zijn overtuigend of realistisch, en dan is het extra belangrijk dat er naar elkaar wordt geluisterd. In de wandelgangen vang je op dat dit soms niet gebeurt. Sommigen zetten anderen die hun standpunt niet delen weg; ze beschouwen de ander als fout omdat die het niet met hen eens is of niet direct vierkant hun kant kiest, of slaan de deur dicht als iemand er graag gewoon over wil praten. Voor je het weet wordt er over en weer een vijandbeeld geschapen. Het gevolg is een grimmige sfeer, waarbij mensen elkaar ophitsen, met als trieste eindfase dat er bedreigingen worden geuit of erger.

Graag wil ik een pleidooi voeren om het zover niet te laten komen. Laten we nuchter constateren dat ‘wij’ ongeacht wat er uiteindelijk van het plan terechtkomt met elkaar verder moeten. In het geval dat het COA teruggefloten wordt zullen we als buren en burgers toch een samenleving blijven vormen. Maar ook als er - in welke vorm dan ook - wel een azc zou komen blijft staan dat ons leven als dorpsgenoten doorgaat. Breuken die nu ontstaan uit ongecontroleerd of grensoverschrijdend gedrag kunnen jarenlang, soms een heel mensenleven voor ellende en narigheid zorgen, tussen mensen, in de buurt, of breder.

Vandaar de oproep: mensen, wees wijs; het onderwerp en het proces zijn meer gediend met gezond verstand dan met vijanddenken. Juist een openstaan voor elkaars argumenten kan de zaak dienen. Een botte retoriek, eenzijdige argumenten, spookverhalen, verdachtmakingen, enz. brengen ons alleen maar verder van huis. We zijn het aan elkaar verplicht om als redelijke wezens met verschillen om te gaan. Een verstandig mens ziet het gevaar dat ik hierboven noem en probeert het te voorkomen. Want er is meer dan alleen voor of tegen iets zijn.

Ton van Leijen (avanleijen@lijbrandt.nl)