Corrie afkomstig uit de bollenstreek (Hillegom) en Dick een rasechte Leidenaar, leerden elkaar begin jaren '50 tijdens dansles kennen. Vijf jaar later zijn zij getrouwd en gingen zij in Vijfhuizen wonen.  Daarna verhuisde het gezin, inmiddels een zoon en een dochter rijker, naar Hoofddorp. "We hebben altijd met veel plezier overal gewoond, maar onze vakanties op camping De Jagerstee in Epe waren altijd een hoogtepunt. Wat vond ik het hier prachtig. Toen mijn man stopte met werken en de kinderen allebei het huis uit waren was het tijd om onze droom te verwezenlijken: 'Wonen op de Veluwe' en zo kwamen wij in de jaren '90 in Nunspeet terecht," zo vertelt Corrie. "Een beslissing waar wij in deze dertig jaar nooit een seconde spijt van hebben gehad!"

Dick was stukadoor en Corrie werkte bij de PTT, totdat de kinderen kwamen. Dick was altijd in huis bezig: verbouwen, opknappen en hun laatste huis in Hoofddorp heeft hij zelfs zelf gebouwd. Dick trakteert ons nog op een grappig feitje uit zijn tijd als stukadoor: "We moesten een reparatie uitvoeren in Het Concertgebouw in Amsterdam. Er was een balk door een muur gekomen en wij moesten dat renoveren. Na afloop heb ik mijn werk stiekem gesigneerd en voorzien van datum." Dus mocht u een keer in het concertgebouw lopen, misschien ziet u het wel staan, alhoewel het was in 1986...

Het echtpaar voelde zich al snel thuis in Nunspeet door onder andere actief deel te nemen aan sociale en sportieve activiteiten. Ze speelden jaren samen bridge bij diverse Nunspeetse bridgeclubs en tennisten samen bij de TV De Wiltsangh. Dick hield van hardlopen en sloot zich aan bij de hardloopgroep. Hij heeft diverse keren meegelopen met de estafette-groep die het vrijheidsvuur in de nacht van 4 op 5 mei van Wageningen naar Nunspeet bracht. Hij was vrijwilliger bij de Nunspeetse Keiler en bezocht frequent de sportschool van de familie Marsman aan de Bergakkerweg. Dick werd zelfs 'spinningkampioen', maar een hartstilstand maakte helaas een einde aan zijn sportieve carrière. 

Maar ook op het culturele vlak waren zij actief. Dick schilderde bij de Vrije Academie Nunspeet. "Aan de muur prijkt een echte Ruighaver," grapt Dick. Corrie was jaren actief lid van een pottenbakkersgroep. "Heerlijk met je handen in de klei. Als ik ergens aan begon wist ik nooit van te voren wat het ging worden of hoe het er precies uit ging zien, het ontstond meestal 'vanzelf.' Vooral het glazuren vond ik spannend. Vaak maakte ik een 'demo'-asbakje om te kijken hoe de kleur eruit zou komen te zien zodat ik eventueel nog wat kon wijzigen in de receptuur," vertelt Corrie. In huis staan vele soorten vazen die zij zelf heeft gemaakt en die nu vol staan met bloemen.

Vol lof is het echtpaar ook over Het Venster. Vijf dagen in de week worden zij opgehaald door het AMVO-busje van Stichting Welzijn Nunspeet (SWN) en maken zij gebruik van de warme maaltijd bij Het Venster. "Een uitkomst!," aldus hun zoon. "Daardoor en met wat hulp in de huishouding kunnen zij nog steeds zelfstandig thuis wonen." Minder leuk is de herinnering aan een inbreker december vorig jaar. Corrie hoorde beneden wat gerommel, ging kijken en stond plotseling oog in oog met een inbreker. "Ik riep gelijk "bel 112", waarop de man het huis verliet en ik stond te beven als een rietje. De meldkamer bleef aan de lijn totdat de politie voor de deur stond. Daarna zijn wij prima opgevangen door de politie, die overigens zeer snel ter plekke was. Zij hebben ons gerustgesteld en gewacht tot onze zoon er was." Gevolg is wel dat er nu camera's zijn geplaatst en een slimme deurbel is geïnstalleerd, zodat het echtpaar weer gerust naar bed kan.