De gedachte aan stoppen met werken voelt een beetje als de laatste dag van de vakantie: je weet dat het moet, maar je wilt nog even blijven. Werken heeft me altijd plezier gebracht, en daarom voelt afscheid nemen als het verliezen van een goede vriend. Toch weet ik dat aan alles een eind komt, zelfs aan mijn carrière die me zoveel heeft gegeven.

Gelukkig zijn er ook nieuwe dingen om naar uit te kijken. We zijn al een tijdje opa en oma, en er komt binnenkort weer een kleinkind bij. De gedachte dat ik nu meer tijd heb om te knutselen met de kleintjes en te genieten van hun geklets, maakt het idee van met pensioen gaan een stuk leuker. Geen wekker meer die afgaat om zes uur 's ochtends, geen e-mails die je dag bepalen, maar tijd om op een doordeweekse dag een wandeling te maken, gewoon omdat het kan.

Natuurlijk zal het wennen zijn, dat niet meer hoeven. Misschien ga ik zelfs een klein beetje heimwee krijgen naar de hectiek van de werkdag. Maar eerlijk is eerlijk, het vooruitzicht van eindelijk eens uitslapen zonder schuldgevoel is ook wel iets om naar uit te kijken.

En wie weet, misschien vind ik wel een nieuwe hobby. Ik zie mezelf al zitten op een bankje in het bos met een grote glimlach terwijl ik naar de spelende kinderen kijk. Het wordt een tijd van ontdekken wat het leven nog meer te bieden heeft, buiten de kantoormuren om.

Dus, terwijl de bouwvak ten einde loopt, begint voor mij een nieuwe fase. Een fase waarin ik niet alleen terugkijk op wat was, maar ook vooruitkijk naar alles wat nog komt. Want zoals ze zeggen: het mooiste moet nog komen, en daar ga ik met volle teugen van genieten!