Dorpsgedicht: Brein

het zomaar kunnen dirigeren

los te laten wat je nodig hebt

uit dat magazijn van ervaringen;

jouw bibliotheek van gedachten,

gevoelens, woordenschat

met kasten vol herinneringen,

wat gedaan, waar, waarom, wie,

geheugen, geweten, keuken

van bekokstoven, stuurhut

van beweging en verzet

ruggenspraak met het merg;

de verrassing als iets terugkomt

waarvan je niet wist het te weten;

angst, lust, woede, liefde,

reacties, primair en instinctief

op dreef komen, voortdurend

bewust zijn door prikkels, peillood,

motor van tranen, getraind of murw

door woordspelletjes, gesprekken;

totdat de vervaging toeslaat

cellen en schors het af laten weten

in een fatale eindmist

Ton van Leijen