Gedachten bij een vierdaagselied

ik zou zo graag een kikker willen wezen

zong het kleintje maar de moeder zei nee

geen vieze kleren, dat geplomp, blijf jij

gewoon hier mijn meisje

de scoutingliederen waren verstomd

maar het kind hield vragen over havermout

en sperziebonen, gezworen kameraden en

dat potje met vet moet toch iets betekenen

uit ons midden kozen we nieuwe mensen

die zeiden dat nu de zon gaat schijnen

De Bilt heeft er dus concurrentie bij en nu

gaat blijken wat men goed voor ons acht

theater werd alvast gemaakt door druk op

schouwburgbezoek, ook hangt er dreiging

boven onze bieb, ons boek, fysio en sport

de cijfers over jeugdzorg kleurden al rood

toch heeft ons beschaafde land lezers nodig

en denkers die rekenmeesters inspireren

en bestuurders informeren, begrijpend lezen

heeft het al zo moeilijk en de natuur zucht

maar houd moed want eens kan het kind

zelf haar riktik laten horen en zullen nieuwe

gezworen kameraden elkander nooit verlaten

alles bij elkaar genomen natuurlijk

dus wachten we met opgeheven hoofd

het gezicht naar de zon, met groot voordeel

van de twijfel op een volgend couplet

van het potje met vet en hopsa-heisa-hoi

Ton van Leijen

dorpsdichter