de camera draait, de reporter praat

voor een puindecor van verwoesting

een meisje vertelt, een bombardement

vader, moeder, zusje dood, tranen

onpeilbaar diep en onverteerbaar

het leed, wij huiveren in onmacht

de camera is al weg, naadloos

volgt iets over stakingsongemak

als ons geheugen en geweten nog werkt

weten we nu hoe ellende eruit ziet

het meisje zit er nog in

©Ton van Leijen