Het leek zo mooi te eindigen voor de oranjehemden. De ruststand was aangebroken met een 0 – 0 stand en eerlijkheidshalve had SEH wat betere mogelijkheden gehad dan DSV, maar Papa Lau stond steeds op de goede plek. Na de thee pakte DSV het goed op en ging zo fanatiek mogelijk op zoek naar de voorsprong, die werd in de 63e minuut gevonden. Ron Hofmeijer liet op volle snelheid de SEH-verdediging achter en scoorde beheerst 1- 0.

Toen brak er een zenuwslopende periode aan met meer kansen op de 1 – 1 dan op de 2 – 0. Maar DSV hield stand en probeerde zich weinig aan te trekken van het niet meer opbouwende spel en gedrag van SEH. Maar toch kwamen de Heerdenaren langszij middels een kopbal in een overvol 16 meter gebied in de eerdergenoemde 96e minuut, objectief gezien misschien wel gerechtigheid, want kansen hadden ze wel….

Met dit gelijkspel lijkt de wedstrijd een kopie van het eerste treffen tussen beide ploegen. Ook toen was SEH veel meer blij met de 1 – 1 eindstand dan de ploeg van Gert Jan Piksen/Hendri Huenestein.

Het zicht op een prijsje in de vorm van een periodetitel is verkleind voor DSV, in dat opzicht is het misschien wel fijn dat de volgende wedstrijd in Elburg tegen ESC is: motivatie geen probleem!

Stand linker rijtje:                                                    Programma 11 mei:

1. Ulu Spor FC 23 – 47                                           Lelystad – Ulu Spor FC

2. CSV 23 – 45                                                           Rood Wit – WZC

3. SEH 23 – 44                                                          ESC – DSV

4. DSV 23 – 42                                                          Wilsum – CSV

5. Rood Wit 23 – 39                                               SEH – Elspeet

6. WZC 23 – 32

7. VEVO 23 – 32