“Mijn man was gewoon nooit thuis”, lacht Femmie. “Maar het werkte wel!” Femmie doelt hiermee op het beroep van haar man: internationaal chauffeur. Hij maakte reizen door heel Europa en Oostblok landen, waarbij hij wel twee weken achter elkaar van huis kon zijn. Wat Femmie daarvan vond? “Je groeit er op een gegeven moment in. Hij vond het in ieder geval plezierig werk.” Er worden allerlei herinneringen opgehaald in de rijkversierde tuin met vlaggen en ballonen. Een van de dochters moet lachen: “Ik was vandaag de versiercommissie.”

60 jaar aan herinneringen
Het echtpaar blikt terug op de afgelopen 60 jaar die ze samen doorbrachten. Femmie en Bep waren van 1977 tot 1990 het beheerdersechtpaar van het dorpshuis in Nunspeet. “De huwelijken waren leuk, maar het was wel hard werken. De begrafenissen waren iets rustiger”, vindt Femmie. Naast het beheren van het dorpshuis heeft Femmie 8 jaar lang in het Zwolse distributiecentrum van Albert Heijn gewerkt. Zij stond in de kantine: “Ik had altijd heel veel plezier met alle dames daar.” In 1985 zijn Bep en Femmie naar het Meidoornerf in Nunspeet verhuist. Hier wonen ze nu nog steeds. Het stel was echter niet altijd thuis te vinden. 20 jaar lang hebben ze een camper gehad waarmee ze soms voor 2 maanden door Zuid-Spanje trokken. “En ik spreek nog steeds geen Spaans”, grapt Bep.

Het echtpaar met de kinderen Foto: RTV Nunspeet