Emily (30) geeft kwetsbare momenten een blijvende plek: Soms even slikken

Die woorden bleven bij Emily hangen. De moeder had graag foto’s willen hebben, maar wist niet dat uitvaartfotografie bestond. Volgens Emily komt die informatie vaak pas wanneer het al te laat is. “Als je met verlies te maken krijgt, wil je niet ook nog moeten uitzoeken wat er allemaal mogelijk is”, vertelt ze. "Het zou eigenlijk één telefoontje moeten kosten.”

De ontmoeting gaf haar het laatste zetje om een eigen stichting op te richten. Daarmee wil ze mensen ondersteunen die waardevolle herinneringen willen laten vastleggen tijdens ziekte, verlies, een stilgeboorte of een naderend afscheid. Mensen kunnen hiervoor een aanvraag indienen. Vervolgens wordt bekeken wat de stichting voor hen kan betekenen.

Emily zette zich jarenlang in voor een andere stichting en maakte daar reportages tijdens ingrijpende momenten. Toch merkte ze dat de werkwijze niet meer volledig aansloot bij haar visie.

Ze wil herinneringsfotografie voor zo veel mogelijk mensen bereikbaar maken. Een reportage is niet in alle gevallen volledig kosteloos. Per aanvraag wordt gekeken naar de situatie en naar wat er mogelijk is. Ook wil de Nunspeetse fotograaf zich niet alleen richten op overlijden en verdriet.

“Het kan ook gaan om een kind dat kanker heeft overwonnen en in het ziekenhuis de bel mag luiden”, legt ze uit. „Of om een gezin dat al lange tijd in het ziekenhuis verblijft en graag samen waardevolle beelden wil laten maken.”

De eerste stappen zijn inmiddels gezet. De website staat online, de eerste donaties zijn binnen en mensen kunnen een aanvraag indienen. Emily heeft inmiddels ook een bestuur gevonden dat samen met haar de stichting verder gaat opbouwen. Daarnaast zijn fotografen, vrijwilligers, ondernemers en sponsors welkom om bij te dragen.

Hoe waardevol zulke beelden kunnen worden, blijkt uit het verhaal van Petra Quist, haar partner Ruben en hun dochter Jessie uit Harderwijk.

Petra overleed op 8 juli, enkele uren nadat Jessie was geboren. Via een kraamverzorgster uit Nunspeet kwam Emily kort na het overlijden in contact met Ruben. Petra was zelf fotograaf en deelde samen met Ruben hun leven, reizen en zwangerschap via het Instagramaccount Date and Discover.

Emily werd gevraagd om de kostbare momenten tussen Petra, Ruben en hun pasgeboren dochter vast te leggen. “Als je zoiets hoort, wil je iets betekenen”, vertelt ze. “Ik kan met mijn werk iets doen. Ik kan een moment vastleggen dat later van onschatbare waarde kan zijn.”

Tijdens de reportage lag Jessie dicht bij haar moeder. Samen met haar vader kon zij afscheid nemen. “Ze hield haar zo dicht bij zich, maar het was veel te kort”, schreef Emily later. “Samen met papa, heel dichtbij, zal ze haar mama voor altijd met zich meedragen. Met liefde, trots en een intens gemis.”

Dankzij de vele donaties kan voor Ruben en Jessie een herinneringsalbum worden gemaakt. De wens is om uiteindelijk twee albums te laten maken, waaronder één speciaal voor Jessie. Dat album moet haar later helpen om haar moeder te leren kennen. Niet alleen door verhalen, maar ook door beelden waarop hun band zichtbaar is.

Emily weet dat juist kleine details later veel betekenis kunnen krijgen. Daarom fotografeert zij niet alleen de mensen, maar ook de omgeving. Een kaartje op de kast, een hand, een aanraking of een voorwerp dat bij het gezin hoort: niets is vanzelfsprekend.

“Je legt alles vast waarvan je denkt dat het later waardevol kan zijn.” De reportages laten Emily niet onberoerd. Ze probeert op de achtergrond te blijven, maar sluit haar eigen gevoel niet volledig af. “Soms moet je even slikken”, vertelt ze. “Je hebt momenten waarop je kippenvel krijgt en denkt: met beide voeten op de grond en doorgaan.”

Inmiddels hebben fotografen uit verschillende delen van Nederland zich gemeld. Sommigen hebben al ervaring met afscheidsfotografie, anderen nog niet.

Emily wil daarom niet alleen kijken wie welke reportage kan uitvoeren, maar ook welke ondersteuning iemand nodig heeft. Nazorg moet een belangrijk onderdeel van de stichting worden.

“Dit soort opdrachten gaat je niet in de koude kleren zitten”, zegt ze. “Het is belangrijk dat een fotograaf na afloop bij iemand terechtkan. Bijvoorbeeld bij een maatschappelijk werker die een luisterend oor kan bieden.”

Stichting Kostbare Herinnering heeft ondertussen meerdere aanvragen ontvangen. Emily voert onder meer gesprekken met zwangere vrouwen van wie het kindje kort na de geboorte geopereerd moet worden en voor wie de toekomst onzeker is.

Het bereik van Petra en Ruben heeft ervoor gezorgd dat veel mensen kennismaakten met het werk van Emily. De reacties en donaties laten volgens haar zien dat mensen graag willen helpen en dat alleen al is voor haar veel waard.