De naam zegt genoeg over wat een grafheuvel is, in verschillende tijden in de geschiedenis werden mensen begraven in een kuilgraf, samen met wat kostbare bezittingen zoals pannen en potten, en daarbovenop werd een heuvel gecreëerd. “De graven lagen vaak in een lange lijn langs een weg, zodat voorbijgangers de doden konden eren”, vertelt Juke.

Het is niet zeker hoeveel mensen er precies in elke heuvel begraven werden. Vaak werden er ook later nog mensen bijgezet. De botten zijn hoogstwaarschijnlijk al vergaan, maar met onderzoek kun je in de kleuren van het zand nog wel een gehurkt silhouet terugzien van waar het lichaam heeft gelegen.

Deze grafheuvel is opgevuld en moet nog bezaaid worden | Foto: VRMG

Van begraafplaats naar grafheuvel

Er wordt veel gewandeld op de heide. “Daarbij ontstaan er soms ook paden dwars over de heuvels”, vertelt Juke. Boven op de heuvel heb je een goed overzicht over de heide, maar al die klimmers laten wel hun sporen na. Dat zorgt ervoor dat de heuvels beschadigd raken en opvulling nodig hebben. Michelle Joren, Imco Joren en Gerrit van de Steeg zijn deze week met die klus begonnen. Onder begeleiding van Juke vullen natuuronderhouders Imco en Michelle en machinist Gerrit de heuvels met schoon zand, waarna ze weer worden bezaaid met heideplanten.

Het is belangrijk dat het zand wat gebruikt wordt schoon is. “Er mogen bijvoorbeeld geen diertjes in zitten, want daar komen wilde zwijnen op af en die gaan vervolgens wroeten in het zand”, legt Juke uit. Het schone zand wordt gewonnen bij een opvallende plek. “We gebruiken het zand dat wordt opgegraven bij begraafplaatsen als daar graven uitgegraven worden.” Het zand wordt bewaard in een depot, en krijgt daarna een tweede bestemming.

Imco Joren verspreidt met een hark de nieuwe heide over de grafheuvel | Foto: VRMG