Hoe maken we wonen weer betaalbaar? Hoe zorgen we dat werken echt loont? Hoe brengen we vertrouwen terug in een politiek die steeds verder van mensen af lijkt te staan? De problemen zijn groot, maar de oplossingen blijven klein veilig, tijdelijk, verdeeld over te veel partijen en te weinig lef. Het lijkt alsof de politiek vooral bezig is met elkaar, in plaats van met ons. Maar toch...

Toch weiger ik cynisch te worden. Want buiten dat Binnenhof leeft een land vol mensen die wel willen. Die elkaar helpen, die oplossingen bedenken, die niet wachten tot Den Haag wakker wordt. En wie weet, als de politiek ooit weer naar hen luistert in plaats van naar elkaar, dan kan Prinsjesdag wel betekenis krijgen. Tot die tijd blijf ik hopen. Niet op gouden koetsen, maar op eerlijk beleid.

Want verandering begint altijd bij mensen en die zijn er gelukkig nog genoeg.